11 rzeczy, których nie możesz przegapić w Opactwie Westminsterskim

Opactwo Westminsterskie jest najważniejszym i najstarszym obiektem sakralnym w Anglii. To narodowe sanktuarium, które na przestrzeni wieków było świadkiem licznych koronacji królewskich i w którym spoczywają członkowie rodziny królewskiej oraz wielkie osobistości brytyjskie.

To żywy fragment historii kraju i artystyczny klejnot gotyku, którego wnętrze skrywa mnóstwo cennych dzieł sztuki. Krótko mówiąc, to jedno z miejsc, które koniecznie trzeba zobaczyć w Londynie, niezależnie od tego, czy przyjeżdżasz na 2 dni, czy zostajesz na tydzień.

Jeśli planujesz zwiedzić tę angielską ikonę, po zakupie biletów do Opactwa Westminsterskiego i sprawdzeniu godzin otwarcia, zachęcam do przeczytania tego posta, w którym znajdziesz małą zapowiedź 11 wspaniałych miejsc do zobaczenia w Opactwie Westminsterskim.

Na wschodnim krańcu Opactwa Westminsterskiego znajduje się kaplica The Lady Chapel, jeden z tych małych skarbów sztuki o ogromnym pięknie, które kryją w sobie kościoły i które potrafią mile zaskoczyć odwiedzających.

Poświęcona Matce Boskiej, jej budowa rozpoczęła się w XVI wieku, za panowania Henryka VII Tudora, i ma ogromną wartość, ponieważ w ramach średniowiecznej architektury angielskiej jest uważana za ostatnie arcydzieło.

Spacerując po kaplicy The Lady Chapel, nie sposób oderwać wzroku od sklepienia w kształcie wachlarza, z którego zwisają rzeźbione złote zawieszki. To piękny przykład późnej architektury średniowiecznej, który idealnie komponuje się z pozostałą częścią wystroju kaplicy.

Uwagę przyciągają również kolorowe flagi z motywami heraldycznymi na stropach, które zdobią obie strony kaplicy The Lady Chapel i które należą do rycerzy Orderu Łaźni, którzy gromadzili się tu od XVIII wieku.

Inne elementy, które z wielkim gustem zdobią kaplicę, to wspaniałe witraże, choć nie są one oryginalne, ponieważ te zostały zniszczone w okresie Restauracji. Zostały one zainstalowane w XX wieku i przedstawiają insygnia eskadr myśliwskich z bitwy o Anglię w 1940 roku oraz emblematy związane z Matką Boską.

Dopełnieniem tej wyjątkowej przestrzeni jest ponad sto figur świętych rozmieszczonych wokół kaplicy oraz symbole, takie jak pionek Anglii, róża rodu Tudorów, lilia czy walijski smok.

W kaplicy św. Jerzego znajduje się jeden z najsłynniejszych mebli na świecie: The Coronation Chair. Średniowieczne krzesło z XIV wieku (najstarszy mebel w kraju!), na którym koronowano ponad 26 monarchów, w tym słynnego Henryka VIII, Elżbietę I czy obecną królową Elżbietę II.

Król Edward I zlecił jej wykonanie, aby przechowywać na niej Kamień z Scone (skałę, której Szkoci używali do koronowania swoich królów w średniowieczu) i która odtąd miała służyć do koronacji angielskich władców.

Wartość Kamienia z Scone polega na tym, że zgodnie z legendą podtrzymywaną przez królestwa Szkocji i Anglii, był to ten sam kamień, na którym Jakub oparł głowę, gdy śnił o Drabinie Jakuba, co opisano w Księdze Rodzaju.

W 1996 roku rząd brytyjski zwrócił kamień Szkocji i obecnie można go oglądać w zamku w Edynburgu, choć będzie on przekazywany do Londynu przy każdej nowej koronacji.

Jeśli chodzi o tron koronacyjny króla Edwarda I, pozostaje on wystawiony w Opactwie Westminsterskim i nadal jest używany zgodnie z przeznaczeniem, dla którego został wyrzeźbiony.

Oprócz tego, że od X wieku Westminster Abbey jest miejscem koronacji wielu królów, jest również miejscem pochówku wielu z nich.

Spacerując po Kaplicy Matki Bożej, można podziwiać groby wielu monarchów, takich jak Henryk VII i Izabela z Yorku, królowa Maria I i jej siostra Izabela I, królowa Maria Stuart, Edward V i Ryszard, książę Yorku (książęta z Tower) czy Karol II, a także wielu innych.

Jeśli jesteś miłośnikiem powieści lub filmów historycznych, z pewnością wiele z tych nazwisk brzmi znajomo, ponieważ ich życie było wielokrotnie przenoszone na ekran w ostatnich latach.

Po dotarciu do północnej części Opactwa Westminsterskiego zobaczysz jedno z jego najpopularniejszych miejsc, szczególnie wśród miłośników literatury, którzy przybywają tu w pielgrzymce. Jest to tak zwany Kącik Poetów, gdzie spoczywa ponad stu literatów lub gdzie oddaje się im hołd.

Tradycja ta rozpoczęła się w XV wieku wraz z pochówkiem poety Geoffreya Chaucera (autora „Opowieści kanterberyjskich”), po którym nastąpiło pochowanie wielu innych znanych pisarzy, takich jak Charles Dickens, Rudyard Kipling, Samuel Johnson czy Thomas Hardy.

Inni kultowi autorzy literatury angielskiej, tacy jak William Shakespeare, C.S. Lewis, Jane Austen czy siostry Brontë, mają pomniki ku swojej czci w Kąciku Poetów.

Idąc teraz w kierunku zachodniego krańca Opactwa Westminsterskiego, znajdziesz Grób Nieznanego Żołnierza, gdzie spoczywa niezidentyfikowany żołnierz, który brał udział w I wojnie światowej (1914-1918) i którego szczątki zostały przywiezione z Francji do Anglii, aby pochować go tutaj, wśród królów, ponieważ, jak głosi inskrypcja: „postąpił dobrze wobec Boga i swojej ojczyzny”.

Podczas Wielkiej Wojny prawie milion brytyjskich żołnierzy zginęło w konflikcie, a wielu z nich nie udało się zidentyfikować. Grób w Opactwie Westminsterskim ma na celu oddanie hołdu im wszystkim. Jest to bez wątpienia jedno z najbardziej poruszających miejsc, które można zobaczyć podczas zwiedzania świątyni.

Jednym z najstarszych miejsc w Opactwie Westminsterskim jest Komnata Pyx, znajdująca się we wschodnim krużganku świątyni.

Wejście do niej jest jak ekscytująca podróż w czasie do początków kościoła w XI wieku, kiedy to król Edward „Wyznawca” postanowił odbudować poprzednie opactwo w tym miejscu. Z tamtych lat Komnata Pyx zachowała jeszcze kilka płytek z XI wieku oraz swoją średniowieczną podłogę z płytek.

W przeszłości brytyjska korona wykorzystywała tę komnatę jako skarbiec i przechowywano w niej nie tylko cenne przedmioty ze srebra i złota, ale także niezwykle ważne dokumenty i traktaty dotyczące polityki zagranicznej, ponieważ w tamtych czasach to niewielkie pomieszczenie w Opactwie Westminsterskim uważano za najbezpieczniejsze w całym mieście.

Podczas zwiedzania Opactwa Westminsterskiego można również podziwiać stalle chóru. Oryginalne pochodziły ze średniowiecza i zostały zastąpione w XVIII wieku. Obecne pochodzą z XIX wieku, ale podłoga z czarno-białego marmuru w tej części świątyni jest rzeczywiście oryginalna i pochodzi z XVII wieku.

W tym miejscu śpiewają członkowie chóru świątynnego, co jest tradycją sięgającą X wieku i kontynuowaną do dziś. W kościele często odbywają się nabożeństwa z udziałem chóru, w których każdy może uczestniczyć.

Jeśli lubisz muzykę sakralną, nie wahaj się i sprawdź harmonogram wydarzeń, aby wziąć w nich udział, ponieważ jest to wyjątkowa okazja, by cieszyć się autentycznym majestatem i duchowością Opactwa Westminsterskiego poza jego bardziej turystycznym aspektem.

Kryty są jedną z najpiękniejszych części, które zobaczysz podczas zwiedzania Opactwa Westminsterskiego. Dają one ogromne poczucie spokoju i pogody ducha. Spacerując korytarzami krużganków poczujesz, że na chwilę czas się zatrzymał.

Pochodzą one z XIII i XIV wieku, a mnisi z zakonu benedyktynów wykorzystywali je do modlitwy, medytacji, ćwiczeń lub odpoczynku, a także do przemieszczania się między różnymi budynkami klasztornymi tworzącymi Opactwo Westminsterskie, ponieważ krużganki służyły jako połączenie między nimi.

Ciekawostką jest fakt, że pierwszych dwunastu mnichów, którzy przybyli do Westminsteru, sprowadził św. Dunstan (ówczesny biskup Londynu) w IX wieku i pozostali oni tutaj aż do momentu, gdy król Henryk VIII rozwiązał klasztor w XVI wieku.

Znajdująca się we wschodnim krużganku ta piękna sala służyła jako miejsce spotkań mnichów i opata, gdy chcieli omówić bieżące sprawy, przeczytać „Regułę św. Benedykta” lub modlić się, a także wykonywać inne obowiązki.

W XIII wieku w sali kapituły zbierała się również Wielka Rada Królewska, dzięki czemu w tej części opactwa Westminster narodził się angielski parlamentaryzm. Później, w XIV wieku, Izba Gmin również zbierała się tu kilkakrotnie, zanim zaczęła korzystać z refektarza opactwa

Jeśli lubisz sztukę, w tej części zwiedzania z pewnością spodoba ci się ośmiokątna architektura sali kapituły, w której wyróżnia się filar rozchodzący się wachlarzowo w kierunku sklepionego sufitu. Zwróć również uwagę na malowidła ścienne przedstawiające sceny z Apokalipsy oraz na witraże, które są prawdziwym cudem.

Zanim odejdziesz, nie zapomnij obejrzeć drewnianych drzwi do Sali Kapituły, które uważa się za najstarsze w Wielkiej Brytanii. Niesamowite!

Podczas wizyty w Opactwie Westminsterskim nie możesz przegapić Galerii Diamentowego Jubileuszu Królowej, przestrzeni w średniowiecznym triforium nad nawą świątyni, która pozostawała ukryta przed zwiedzającymi przez ponad 7 wieków.

Jest to piękne muzeum z imponującym widokiem na wnętrze kościoła i Pałac Westminsterski, które opowiada tysiącletnią historię Opactwa Westminsterskiego od jego początków poprzez setki obiektów o wielkiej wartości historycznej.

Aby wejść do Galerii Diamentowego Jubileuszu Królowej, należy to zrobić w określonym czasie. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w poście „Godziny otwarcia Opactwa Westminsterskiego ”.

College Garden w Opactwie Westminsterskim było miejscem, gdzie benedyktyńscy mnisi uprawiali swoje ogrody.

Ma około tysiąca lat, co czyni go najstarszym parkiem w Anglii. Takie miejsce zdecydowanie zasługuje na wizytę, zwłaszcza gdy pogoda w Londynie jest łagodniejsza, a ogrody College Garden są bardziej kwitnące i piękne.

Najlepszym okresem na zwiedzanie tego parku jest londyńska wiosna (od marca do maja), choć lato w Londynie również jest dobrym czasem. To jedno z moich ulubionych miejsc w opactwie Westminster!