10 rzeczy do zrobienia w Alfamie

Strome uliczki, punkty widokowe, domy w pastelowych kolorach, tramwaje i melodie fado: Alfama to Lizbona w miniaturze, a zwiedzanie tej dzielnicy oznacza zanurzenie się w niezwykle autentycznej atmosferze. Czytaj dalej i dowiedz się, co warto zobaczyć i zrobić w tej części portugalskiej stolicy

Dobrym sposobem na poznanie Alfamy jest wycieczka z przewodnikiem. Odkryjesz najstarszą dzielnicę stolicy Portugalii z doświadczonym przewodnikiem, który zabierze Cię do głównych atrakcji turystycznych w okolicy. Te miejskie wycieczki po Lizbonie trwają zazwyczaj od dwóch do trzech godzin i obejmują charakterystyczne punkty dzielnicy: katedrę, punkty widokowe i zamek São Jorge. Wycieczki są dostępne w języku hiszpańskim i odbywają się zarówno rano, jak i po południu. Zazwyczaj rozpoczynają się w jednej z części dzielnicy lub na centralnym placu Praça do Comércio w dzielnicy Baixa. Cena wynosi zazwyczaj około 15 €.

Jeśli masz mało czasu, jest to najlepsza opcja. Przewodnicy znają skróty i najciekawsze zabytki.

Zamek São Jorge góruje nad stolicą ze szczytu wzgórza. Jego powstanie sięga VIII wieku, kiedy to muzułmanie kontrolowali znaczną część Portugalii. W tamtych czasach Lizbona była znana jako al-Ushbuna i stanowiła ważne centrum administracyjne i handlowe. Niestety, w okresie od XVI do XVIII wieku popadła w ruinę z powodu licznych trzęsień ziemi, które nawiedziły kraj.

Prace renowacyjne przeprowadzone w latach 1938–1944 oraz w latach dziewięćdziesiątych przywróciły zamkowi część dawnej świetności. Obecnie jest to jeden z najczęściej odwiedzanych zabytków miasta, a jego główną atrakcją jest niezrównany widok na Lizbonę i rzekę Tag. Zrób kilka zdjęć i kontynuuj spacer do Castillejo (dawnej muzułmańskiej twierdzy), Wieży Honoru (Torre de Menagem, największej wieży, na której wieszano królewską chorągiew) oraz ciemni, systemu soczewek i luster, który pozwala oglądać miasto w 360º i w czasie rzeczywistym.

Ponieważ znajduje się na szczycie wzgórza, musisz wejść Rua de Santa Cruz do Castelo, ulicą prowadzącą do wejścia do twierdzy.

Biała sylwetka Narodowego Panteonu w Lizbonie (Panteão Nacional) wyróżnia się spośród dachów Alfamy. Z zewnątrz monumentalne wejście i wielka kopuła przypominają kościół i rzeczywiście, takie było jego pierwotne przeznaczenie. Pod koniec XVII wieku infantka Maria Portugalska zleciła budowę świątyni, w której miały spoczywać relikwie św. Engracji, ale niecałe sto lat później zniszczyła ją burza z piorunami. W XIX wieku rewolucja liberalna zapoczątkowała republikę, która uznała to miejsce za najbardziej odpowiednie do przechowywania grobów wybitnych Portugalczyków.

W jego wnętrzu spoczywają takie osobistości jak Pedro Álvares Cabral, dama fado Amália Rodrigues czy Eusébio, legenda portugalskiej piłki nożnej. Kolejną atrakcją Panteonu Narodowego jest jego wielki taras widokowy z widokiem na dzielnicę Alfama. Pomnik jest otwarty od wtorku do niedzieli (od 10:00 do 18:00 latem i od 10:00 do 17:00 zimą), a wstęp kosztuje około 4 €.

Jeśli lubisz architekturę sakralną, około pięciu minut spacerem od Panteonu znajduje się kościół i klasztor San Vicente de Fora. Świątynia została odnowiona w XVI wieku według projektu włoskiego architekta Filippo Terzi.

Casa dos Bicos została zbudowana w 1523 roku przez Brása de Albuquerque, syna wicekróla Indii Afonso de Albuquerque. Ten portugalski szlachcic podróżował do Włoch i był pod ogromnym wrażeniem architektury renesansowej. Po powrocie do Portugalii zlecił budowę rezydencji, która charakteryzuje się szczytami na fasadzie oraz nieregularnymi kształtami drzwi i okien.

Według znawców inspiracją dla tego projektu był Pałac Diamantów w Ferrarze. Budynek znajduje się przy Rua dos Bacalhoeiros 14, a nazwa tej ulicy stanowi pewną wskazówkę. W XX wieku Casa dos Bicos straciła swoją funkcję mieszkalną i stała się magazynem dorsza.

Obecnie jest siedzibą Fundacji José Saramago i mieści stałą wystawę zatytułowaną „A Semente dos Frutos”. Kolekcja obejmuje książki, oryginalne rękopisy, fotografie i inne dokumenty związane z pisarzem lub należące do niego. Muzeum jest otwarte od poniedziałku do soboty, w godzinach od 10:00 do 18:00.

Jeśli interesujesz się archeologią, na parterze Casa dos Bicos znajduje się szereg starożytnych konstrukcji: fragment murów z czasów Fernanda, rzymskie zbiorniki służące do konserwacji ryb oraz pozostałości islamskiego ogrodzenia.

Lizbona to miasto wzniesień, wzgórz i esplanad. Żadna wizyta nie może być kompletna bez zatrzymania się w punktach widokowych rozsianych po całej stolicy. W dzielnicy Alfama są zasadniczo dwa najpiękniejsze i najbardziej znane punkty widokowe:

• Punkt widokowy Portas do Sol (Largo Portas do Sol), balkon z widokiem na kościół São Vicente de Fora, stare miasto i wody Tagu. Być może jest to najlepszy punkt widokowy w mieście. Przejeżdża tędy słynny tramwaj nr 28, dlatego miejsce to jest dość często odwiedzane przez turystów. Mimo to warto się tu zatrzymać, aby podziwiać panoramę i posłuchać ulicznych muzyków.
• W niewielkiej odległości znajduje się również punkt widokowy Mirador de Santa Luzia (Largo Santa Luzia). Punkt widokowy składa się z dwóch pięter i jest ozdobiony dachem porośniętym bugenwillami, kolumnami i kafelkami. Stąd widać kościoły św. Michała i św. Szczepana, kopułę Panteonu Narodowego oraz dzielnicę Alfama. Miejsce to jest często odwiedzane przez malarzy i rzemieślników sprzedających swoje wyroby.

Rada od Mateo

Jeśli zatrzymujesz się w pobliżu punktu widokowego Portas do Sol i nie przeszkadza ci wczesna pora, polecam udać się tam o świcie. To najlepsze miejsce, by podziwiać wschód słońca.

Po długim spacerze trzeba nabrać sił i usiąść na chwilę, aby coś zjeść. W Alfamie nie brakuje możliwości, ponieważ jej wąskie uliczki skrywają lokale oferujące tradycyjne potrawy w przystępnych cenach. Czytaj dalej i dowiedz się, gdzie warto się zatrzymać, nie wydając fortuny:

• Cervejaria Ramiro, klasyk dzielnicy. Pomimo swojej nazwy jest to jedna z najlepszych restauracji serwujących ryby i owoce morza w mieście. (Avenida Almirante Reis 1)
• Le Petit Café, restauracja położona w połowie drogi między katedrą a zamkiem. W menu znajdziesz szeroki wybór ryb. Jeśli chcesz spróbować ich specjalności, polecam danie z ośmiornicy. (Largo São Martinho)
• O Beco, lokal znany z bacalhau à Brás. Usiądź przy jednym ze stolików i delektuj się obfitymi porcjami (Beco do Espírito Santo 9)
• Almargem, prosta i niedroga tawerna kilka kroków od katedry. (Travessa do Almargem, 4)

Jeśli szukasz restauracji wegetariańskiej, Princesa do Castelo (Rua do Salvador 64A) serwuje dania wegańskie, wegetariańskie i makrobiotyczne. Inną opcją jest The Food Temple przy ulicy Beco do Jasmim 18.

W każdy wtorek i sobotę na Campo de Santa Clara odbywa się najbardziej typowy pchli targ w mieście: Feira da Ladra. Jak można się domyślić, w przeszłości było to miejsce, gdzie sprzedawano skradzione przedmioty, a obecnie gromadzi się tu spora liczba lokalnych sprzedawców i rzemieślników. Można tu kupić nowe i używane ubrania, płyty winylowe, używane książki, ceramikę, biżuterię, kafelki, stare aparaty fotograficzne i wiele więcej. Warto pospacerować między straganami, aby kupić oryginalną pamiątkę. Początki Feira da Ladra sięgają średniowiecza i jest to obowiązkowy punkt programu podczas wizyty w stolicy Portugalii.

Po zakupach możesz chwilę odpocząć w pobliskim Jardim Botto Machado, zielonym terenie bardzo cenionym przez mieszkańców Lizbony. Znajduje się tam Clara Clara, kawiarnia z tarasem w cieniu drzewa hibiskusa.

Historia pastéis de nata jest ściśle związana z historią Lizbony. Wszystko zaczęło się w 1820 roku, w roku rewolucji liberalnej. W tym roku niezadowoleni z sytuacji w kraju mieszczanie zmusili króla do powrotu do Portugalii i przywrócenia Brazylii statusu kolonii. W tej burzliwej sytuacji wiele zakonów zaczęło być zamykanych, a zakonnicy z klasztoru Hieronimitów (między innymi) przestali otrzymywać fundusze. Aby złagodzić skutki kryzysu, mnisi zaczęli sprzedawać desery na bazie żółtek jaj poza terenem świątyni.

Desery te odniosły tak wielki sukces, że oryginalny przepis został nabyty w 1837 roku przez Fábrica de Pasteles de Belém, jeden z najbardziej znanych lokali w stolicy Portugalii.

Jednak najlepsze wypieki można znaleźć w dzielnicy Alfama. Cukiernia Santo António wydaje się, że znalazła idealną recepturę na połączenie mleka, cukru, wanilii i żółtek jaj. Cukiernia wygrała konkurs na najlepszy pastel de nata w Lizbonie w 2019 roku, organizowany przez festiwal kulinarny Peixe em Lisboa.

Rada od Mateusza

Pastéis de Belém to idealny prezent dla rodziny i przyjaciół. Jeśli podróżujesz w okresie świąt Bożego Narodzenia, możesz również wrócić do domu z bolo rainha, portugalskim ciastem Trzech Króli. W słynnej Confeitaria Nacional znajdziesz szeroki wybór typowych deserów.

Oprócz bezpłatnej wycieczki, innym sposobem na zwiedzanie dzielnicy jest tramwaj nr 28. Aby skorzystać z tego środka transportu, należy udać się na Praça Martim Moniz, plac w dzielnicy Baixa. Po opuszczeniu płaskiej części miasta tramwaj wjeżdża na strome uliczki stolicy i zatrzymuje się przy głównych zabytkach Alfamy: katedrze, punktach widokowych i zamku. Trasa kończy się na stacji Campo Ourique w dzielnicy Bairro Alto. Czas przejazdu może się różnić w zależności od pory dnia i natężenia ruchu. Zazwyczaj cała trasa trwa około 50 minut.

Bilet jednorazowy kosztuje około 2,90 €. Jeśli planujesz skorzystać z tramwaju więcej niż raz, polecam wybrać bilet dzienny, który kosztuje około 6,15 €. W każdym razie zachowaj ostrożność. Ponieważ tramwaj jest często uczęszczany przez turystów, możesz natknąć się na kieszonkowca.

Alfama to jedna z najstarszych dzielnic Lizbony. Mieszkają tu prawdziwi mieszkańcy Lizbony, a jej uliczki są ulubionym miejscem do słuchania fado. Niektórzy uważają, że ten gatunek muzyczny wywodzi się z melancholijnych pieśni muzułmanów po chrześcijańskiej rekonkwiście, inni sądzą, że powstał w wyniku wpływów muzyki brazylijskiej. Pewne jest to, że fado jest synonimem Portugalii, a najlepsze bary, w których można go posłuchać, znajdują się w Alfamie.

Jednym z nich jest Parreirinha de Alfama (Beco do Espírito Santo 1), lokal, który swoją sławę zawdzięcza Argentinie Santos, jednej z najbardziej utalentowanych piosenkarek swoich czasów. W latach pięćdziesiątych artystka rozsławiła ten bar dzięki swoim legendarnym interpretacjom oraz współpracy z takimi wokalistami jak Berta Cardoso, Alfredo Marceneiro i Celeste Rodrigues.

Kolejnym barem o wielkiej tradycji i licznych pozytywnych recenzjach jest Clube de Fado (Rua S. João Praça 86), historyczne miejsce położone o krok od katedry w Lizbonie. Aby przeżyć jeszcze bardziej autentyczne doświadczenie, możesz wybrać się do A viela do Fado, malutkiego lokalu przy Rua dos Remédios 111. Jeśli chcesz zjeść posiłek przy muzyce na żywo, polecam przeczytać wpis Kolacja z fado w Lizbonie: najlepsze opcje.

Uważaj na małe przekąski serwowane przez kelnerów. Nie są one wliczone w cenę i są rozliczane osobno.